2 oktober 2026

In Memoriam

ALWAYS BY YOUR SIDE

Tot onze diepste spijt hebben we ook een “In memoriam” pagina. Gevallen broeders en zusters. Die voor altijd in ons hart met ons onderweg zullen zijn.

Hier herdenken we onze chapterleden die nu rijden voorbij de horizon, de avondzon tegemoed. En het is in die gloed dat we hun zullen voelen en gedenken.

Lucske Maes
Bedankt voor zoveel.
 
Vandaag staan we langs de rand van een weg die we liever niet namen.
De motoren zwijgen even, helmen rusten in onze handen.
De wind draagt zijn naam over het asfalt dat nog warm aanvoelt.
Lucske reed altijd voorop wanneer het leven riep.
En zelfs nu lijkt zijn spoor nog zichtbaar in het licht.
 
Hij was brandweerman, een wachter in vlam en rook.
Waar anderen achteruit weken, stapte hij vooruit.
Niet om gezien te worden, maar om verschil te maken.
Zoals een rijder die zijn plaats inneemt zonder zich op te dringen.
Sterk in stilte, vast in overtuiging.
 
Met de Red Knights vond hij zijn tweede familie.
Samen reden ze door bochten van ochtendmist en avondzon.
Hij genoot van het landschap alsof elke kilometer een geschenk was.
De horizon was voor hem geen einde, maar een belofte.
En in het geluid van de motor lag zijn vrijheid.
 
De ziekte kwam als een onverwachte storm op open weg.
Hard, meedogenloos, zonder waarschuwingsbord.
Maar hij hield zijn stuur recht en zijn blik vooruit.
Hij klaagde niet over de tegenwind.
Hij reed zijn laatste kilometers met dezelfde moed waarmee hij leefde.
Wat hij ons nalaat is geen stilte, maar een richting.
 
Leef met open vizier en een warm hart.
Geniet van de bochten, van het gezelschap, van het uitzicht.
Rijd samen, draag elkaar, wacht op wie even achterop raakt.
En als we zo in het leven staan, rijdt Lucske altijd met ons mee.

 

Mercedes Van den Bossche

Zachte Horizon

Mercedes, jij was een zachte, stille aanwezigheid in onze club, een rustige kracht tussen het ronkende staal. Nooit op de voorgrond, maar altijd voelbaar nabij, met een warme glimlach die meer zei dan duizend woorden, en een kalmte die elke rit lichter en hechter maakte.

Het leven reed je als een lange rit vol schoonheid, langs wegen die zongen tot aan die verre lijn waar lucht en aarde raken. Bochten droegen je vol vertrouwen naar nieuwe vergezichten, door velden van lavendel, koolzaad en zonnebloemen in bloei, waar elke kilometer ademde naar vrijheid en vriendschap.

Nu ben jij daar waar de weg de hemel kust, ver voor ons uit, voorbij die zachte horizon. Wij weten dat juist daar de mooiste panorama’s beginnen, waar het licht warmer gloeit en de stilte vol belofte rust, en waar nieuwe wegen baden in een eeuwige ochtendzon.

Elke zonsopgang zal voortaan iets helderder zijn, omdat jouw licht met haar is meegekomen. En elke avond zal de zon iets langzamer dalen, alsof jij even omkijkt naar onze stoet op aarde, met een glimlach die op de wind tot bij ons zweeft.

Wij zullen je voelen in warmte en in tegenwind, eerst met een traan die op het vizier valt. Maar daarna met een glimlach onder onze helmen, omdat we weten dat jouw spoor ons nog altijd vooruit wijst. Geniet daar achter de horizon en wacht op ons, want ook wij zullen ooit die lijn kruisen om weer aan je zijde verder te rijden.